Laatste wijziging: 11-09-2004 23:39

zaterdag 11 september 2004
De laatste dagen is Nino behoorlijk, hoe zullen we 't noemen... intensief. Hij wil niet dat Alex of Monique hem verschoont of aankleedt. Hij protesteert hevig (krijsen, hard en vaak 'nee!' roepen, zich stijf als een plank houden of wild spartelen) als hij in de auto of een winkelwagentje wordt gezet. Het lijkt erop dat Nino z'n eigen wil ontdekt, en die eens flink wil uittesten ook :) Tot nu toe is het altijd nog gelukt om de buien kort te houden, maar ons arsenaal aan trucjes begint langzamerhand een beetje op te raken. Nouja.

Het slapen gaat gelukkig best goed. Overdag valt Nino eigenlijk altijd aan de borst in slaap. Hij wordt dan soms nog tussendoor wakker en wil nog een keer drinken, maar meestal slaapt hij wel 1,5 of 2 uur. Soms nog langer, als Monique ernaast ligt. 's Avonds valt hij ook meestal aan de borst in slaap. De keren dat dat niet gebeurt, wil hij naar beneden, en zegt hij 'klaar', maar daar trappen wij niet in :) Meestal slaapt hij dan binnen een half uur (Monique blijft erbij tot hij slaapt, soms valt ze dan zelf ook in slaap :)). 's Nachts wordt hij nog een paar keer wakker (soms vaak, soms maar 2 of 3 keer), maar nadat Nino even gedronken heeft, slapen Nino en Monique weer verder (Alex slaapt overal doorheen :)). 's Nachts slaapt Nino 11-12 uur.

De wijkverpleegkundige van het consultatiebureau is een paar weken terug langsgeweest voor het 'peuterhuisbezoek'. Ze vond dat Nino zich prima ontwikkelde en was erg onder de indruk van Nino's woordenschat. Verder vond ze hem erg open en sociaal. Dat vinden wij ook, hoewel Nino de laatste tijd soms ontzettend verlegen is bij onbekenden. Dan kijkt hij het liefst de hele tijd naar de grond. Maar dat heeft misschien te maken met de 'moeilijke' periode waarin hij nu zit.

Sinds een paar weken kan Nino zelf de trap op klimmen. Dat vindt hij echt geweldig om te doen. Wij lopen er nog wel achteraan om hem op te vangen als hij valt, maar dat gebeurt eigenlijk zelden. Hij vindt het geweldig om zelf de trap op te klimmen (1 van de trucjes als Nino niks meer wil:"kom, we gaan naar boven" en hup, meneer staat al onderaan de trap). We hebben nu traphekjes onderaan beide trappen, want anders kunnen we Nino geen seconde uit het oog verliezen.

Maar wat nog veel ingrijpender is: Nino kan sinds kort zelf deuren open doen! Dat vinden wij op zich niet zo'n probleem, want van ons mag Nino overal komen, maar onze voordeur heeft aan de binnenkant ook een deurkruk... het is al gebeurd dat Monique even boven iets ging pakken en dat Nino halverwege de oprit stond. Slik. De voordeur moet dus voortaan op de knip (en dan wel aan de bovenkant van de deur, want de knip aan de onderkant maakt Nino zo open).

We vinden Nino behoorlijk slim. Als wij een liedje zingen en we laten steeds een woord weg, dan vult hij dat woord aan. En hij kan al tellen?! Als wij één zeggen, zegt Nino 'dee' (twee). En als we dan verder tellen, zegt hij na zeven 'at'. En na negen 'dien'. Hoe weet dat kind dat? Zo vaak lopen wij nou toch ook niet van 1 tot 10 te tellen :)

Omdat Nino zo dol is op tekenen en wij één compositie met potlood en pen op onze woonkamermuur wel genoeg vinden, hebben we een Nijntje Aquadoodle voor hem gekocht. Nino vindt het super (en wij ook). De stift moet worden gevuld met kraanwater, waarna op het speciale matje kan worden getekend. Na een paar minuten is het water opgedroogd en de tekening (in Nino's geval: de krassen) weer weg, en kan het feest opnieuw beginnen. Groot succes!

Zodra Nino de laatste tijd z'n schoenen nog maar zag, begon hij al 'pijn' te roepen. Ze waren dus duidelijk te klein geworden. We hebben nieuwe stoere najaarsschoenen voor Nino gekocht, hij heeft nu maat 23. Dit keer hebben we gekozen voor klitteband, dat scheelt een hoop ergernis (voor beide partijen) bij het aandoen van de schoenen.