Laatste wijziging: 31-10-2006 23:25

dinsdag 31 oktober 2006
Nino heeft een heerlijke zomer achter de rug. Vanalles gedaan: bootje varen, 2 nachten kamperen, Sprookjeswonderland, strand, bos, kermis, zwembad, Koningin Julianatoren, 2 dagen naar Duitsland (dierentuin en zee-aquarium). Hij heeft echt met volle teugen genoten. Nino speelt ook ontzettend graag buiten. Bij voorkeur met mama of papa erbij, maar we hoeven nu niet meer per se met hem mee te spelen (liefst wel, natuurlijk...). Nino accepteert het nu ook als mama erbij komt zitten met een tijdschrift of boek. Het is zo'n gezelligheidsdier :) De zandbak vindt Nino super, maar ook z'n nieuwe glijbaan en als het warm is uiteraard het zwembadje. En als Maxe er dan ook nog bij komt, is het helemaal feest.

Voor moederdag heeft Nino echt een heel leuk kadootje gemaakt op de peuterspeelzaal: een gipsen hand-afdruk. Mama was er helemaal mee in haar nopjes. Papa kreeg op vaderdag een mooie tekening. Die was natuurlijk ook leuk :)

Eind mei ging Nino voor de eerste keer logeren. Bij oma Bus, waar hij elke vrijdag naartoe gaat. Hij had er veel zin in. Nieuwe toilettas van de Koala broertjes, Nijntje-slaapzak mee. Alles helemaal goed! Maar toen het eenmaal tijd was om te gaan slapen, zag Nino het toch niet helemaal zitten. Hij heeft nog even met mama gebeld en deed wat vaag over of hij nou wel of niet wilde blijven. Uiteindelijk is hij toch maar naar huis gekomen, hij heeft die nacht dus gewoon thuis geslapen. Het is ook niet niks natuurlijk, als je nog nooit 's nachts ergens anders hebt geslapen dan bij papa en mama (en Maxe). Misschien moeten we eerst maar eens wachten tot hij thuis in een eigen bed slaapt.

Nino heeft een tijdje op eigen verzoek in z'n eigen bedje (dat op de luierkamer staat) geslapen toen Maxe net was geboren, maar dat heeft maar kort geduurd. Tegenwoordig wil hij gewoon weer lekker tussen papa en mama in slapen. Laatst vertelde hij nog dat hij niet bang was in het donker, want papa en mama waren bij hem. Mama had een acute smelt-aanval toen ze dat hoorde. Hoewel Nino nu ook af en toe zegt dat hij een eigen kamer wil (maar als we dan vragen of hij daar ook wil slapen, is het antwoord overdag 'ja' en 's avonds toch heel beslist 'nee!'. We wachten dus nog maar even met het maken van een eigen kamer voor Nino.)

Nino heeft nu officieel een favoriete knuffel gehad: Sly. Het is een ringstaartmaki, maar Nino vindt dat hij lijkt op Sly Cooper (van de PlayStation-spelletjes). En aangezien Sly z'n grote held is, moet de knuffel ook Sly heten. Een paar maanden waren Nino en Sly onafscheidelijk. Maar toen hij een keer een week lang kwijt was, gaf dat gelukkig geen problemen. En momenteel is er niet echt 1 favoriete knuffel, het wisselt zo'n beetje dagelijks.

De fysio heeft Nino leren fietsen, Nino is helemaal blij. Hij is eind juni voor het laatst geweest. De meeste keren had Nino een afspraak samen met Jip. Die is een jaar ouder dan Nino en ietsje verder dan hij op motorisch gebied. Ze spelen erg leuk samen en dagen elkaar ook uit tot het leren van nieuwe dingen. Nino vond het echt jammer dat het stopte, hij vond de fysio ook een geweldige man en vond het heerlijk om bij hem (samen met Jip) te spelen.

Vorige week is Nino weer naar het consultatiebureau geweest. Hij weegt nu 19,5 kilo en is 105,5 cm lang. Een lekkere beer dus! Nino moest blokjes in een vormenstoof doen (alles lukte, behalve het driehoekje), een bruggetje bouwen van blokken en hij moest een rondje tekenen (waarbij de arts voorstelde dat Nino het potlood met rechts zou vasthouden, omdat hij het links zo onhandig vasthield. Maar Nino is echt links...) Ook kreeg Nino een ogentest, de moeilijke met de cirkeltjes die aan 1 kant open zijn. Daarmee hadden we thuis al geoefend, op verzoek van het consultatiebureau. Nino deed het prima, hij wees steeds keurig de kant aan waar het openingetje in de cirkel zat. Z'n ogen zijn dus goedgekeurd (gelukkig maar, want mama heeft slechte ogen, dus we zijn er wel alert op).

De arts vond dat Nino aan de ondergrens zat qua fijne en grove motoriek. Toch adviseerde ze om nog even te wachten met weer naar de kinderfysio te gaan totdat Nino naar de kleuterschool gaat. Het leek haar beter als de kleuterjuf ook een tijdje naar Nino en zijn motoriek zou kijken, om te voorkomen dat we een probleem maakten dat er niet is. We wachten dus maar even af, maar zelf denken we dat het nog steeds niet helemaal goed gaat met Nino. Hij is flink vooruit gegaan en kan een heleboel dingen nu zelf, maar hij staat nog steeds hulpeloos onderaan het klimrek, terwijl kinderen die 1,5 jaar jonger zijn er zo in klauteren.

En toen begon Nino al een beetje te jammeren, hij wist al wat er komen ging: 2 inentingen. Omdat we Nino ook al langer dan vandaag kennen, hadden we het hem pas kort van tevoren verteld (wat ook al een enorme huilbui tot gevolg had). De arts vroeg aan Nino of hij haar omver wilde blazen terwijl ze de prik zette. Nino blies dapper, maar moest na een paar seconden zo hard huilen dat hij niet langer kon blazen. En toen kwam het ergste: nóg een prik! Gelukkig was die snel gezet en daarna had Nino alle gelegenheid om eens flink hard te brullen. Hij kan er dan bijna in blijven, zo verdrietig is hij. Maar na een tijdje ging het wel weer. Volgens de arts zou Nino amper last van de inentingen krijgen, en zeker geen koorts. Maar aangezien Nino op de eerste inentingen ook al behoorlijk heftig reageerde, hielden we toch maar rekening met bijwerkingen. En dat klopte, Nino heeft zo'n drie dagen (vooral 's avonds en 's nachts) koorts gehad en klaagde veelvuldig over hoofdpijn en pijn in z'n armen. Daarbij was de plek op 1 van z'n armen een beetje raar opgezwollen, met rode bultjes. Inmiddels gaat het wel weer met Nino, het ergste leed lijkt nu geleden.

Nog 2 maanden, dan gaat Nino naar de kleuterschool. We zijn al een paar keer gaan kijken en toen zei Nino dat hij het leuk vond. Maar de laatste tijd zegt hij toch, dat hij er geen zin in heeft. De peuterspeelzaal vindt Nino de laatste tijd ook niet echt leuk meer. Tenminste, dat zegt hij als we nog thuis zijn. Maar we hebben met hem afgesproken dat we altijd even gaan kijken, en dat we dan na een tijdje vragen of hij wil blijven. Tot nu toe was het antwoord altijd ja (behalve die ene keer dat hij ziek werd, toen heeft Monique hem maar weer mee naar huis genomen). En volgens de juf heeft Nino het altijd erg naar z'n zin op de peuterspeelzaal (dat geloven we ook wel, hij straalt meestal als Monique hem weer komt ophalen). Nino zegt dat hij de peuterspeelzaal te lang vindt duren en dat hij liever thuis is. Dat wordt nog wat, op de kleuterschool. Nino gaat naar de kleuterklas van de Vrije School. Waarschijnlijk gaat hij dan vanaf groep 3 naar een openbare basisschool, maar dat weten we nog niet helemaal zeker. We zijn al wel gaan kijken op die andere school en Nino is ook al ingeschreven i.v.m. de jarenlange wachtlijst. Eigenlijk zou Nino op 12 december al naar de kleuterklas mogen, maar gezien de kerstdrukte en de kerstvakantie hebben we besloten om hem na de kerstvakantie naar de kleuterklas te laten gaan.

Nino z'n liefste bezigheid is 'grote spel doen': spelletjes doen op de PlayStation ('kleine spel' is de GameBoy Advance). Omdat hij dat hele dagen zou willen doen, hebben we de regel bedacht dat de PlayStation alleen in het weekend aan gaat. Tot groot ongenoegen van Nino, die vooral op maandag continu vraagt of het al weekend is. Als hij dan geen grote spel mag doen, wil Nino graag tv kijken (z'n tweede grote hobby). We hebben gelukkig geen televisie-aansluiting, maar dvd kijken vindt Nino ook prima. Het liefst hing hij hele dagen voor de tv (wat van ons niet mag). hij kan echt periodes hebben dat hij telkens dezelfde dvd wil zien (die hij ook helemaal uit z'n hoofd kent). Nino wil nu geen dvd's meer zien als Tik Tak en Boohbah: "Ik wil iets zien waarin ze praten!" :)