06-03-2004 | 21-03-2004

Laatste wijziging: 21-03-2004 23:32

zaterdag 6 maart 2004
Nino is gisteren gevallen. Z'n leren slofjes zijn spekglad. Helaas kwam hij een beetje ongelukkig terecht, met z'n gezicht tegen een stoelpoot. Gevolg: een blauw en gezwollen rechteroog. Nino schrok en had veel pijn toen hij net gevallen was, hij krijste de longen uit z'n lijf. Gelukkig bedaarde hij snel en was alles weer over nadat hij bij mama gedronken had. Maar vanochtend was z'n oog nog veel dikker en blauwer, en lijkt hij er toch ook wel last van te hebben. Hij is erg huilerig. Misschien heeft hij hoofdpijn?

zondag 21 maart 2004
Het blauwe oog van Nino was gelukkig na een week weer zo goed als over. Hij heeft er verder geen last meer van gehad. Wij schaamden ons af en toe wel, omdat het er uitzag alsof Nino een tets voor z'n gezicht had gekregen :)

Vorige week is Nino naar het consultatiebureau geweest. Alles was weer goed, hij weegt nu 13 kilo en 80 gram en is 80,5 cm lang. Monique was blij dat ze eindelijk kon melden dat Nino kan kruipen, zelf gaan zitten en staan en ook al kan lopen langs meubels en muren. Nino kreeg een inenting, tegen bof, mazelen en rode hond. Volgens het schema had hij nu ook de inenting tegen Meningokokken C moeten krijgen. Maar omdat beide inentingen een behoorlijke aanslag op het imuunsysteem zijn, hebben we besloten de Meningokokken C uit te stellen. Dat was gelukkig geen enkel probleem. De BMR-prik werd in Nino's arm gegeven, vlak onder de huid. Het gaf een branderig gevoel volgens de arts. Nino moest heel eventjes huilen, maar meer dan een paar keer snikken was het eigenlijk niet, toen was alles weer goed. Volgens de arts krijgt ongeveer 1/3 van de kinderen last van de BMR-inenting. De gevolgen worden na 5-8 dagen duidelijk, en kunnen o.a. bestaan uit koorts, hangerigheid en rode vlekjes.

In eerste instantie leek Nino weinig last te hebben van de inenting, hoewel hij de dag erna snotverkouden werd. De verkoudheid is nog steeds niet helemaal over. En de dagen na de inenting was Nino duidelijk niet helemaal in orde, hij was heel erg hangerig en moe. Na acht dagen kreeg Nino koorts. Bijna 39 graden, we hebben hem toen 's nachts een zetpil paracetamol gegeven. De dag daarna was Nino echt doodziek. Hij had ruim 40 graden koorts, wilde alleen nog maar vastgehouden worden en was of aan't huilen, of aan't slapen. Dus ook toen hebben we hem een paracetamol zetpil gegeven. We weten wel dat koorts een natuurlijke reactie van het lichaam is die niet onderdrukt moet worden, maar we blijven bang voor een koortsstuip. Dan loopt de koorts zo snel hoog op dat het kind in een stuip kan raken, en dat wilden we uiteraard voorkomen.

Gelukkig was Nino de dag daarna wel weer iets beter. Nog wel hangerig, maar gelukkig geen koorts meer. Toch kan Nino zichzelf nog zeer slecht vermaken. Zowat het enige dat hij nu wil, is vastgehouden worden. Hij komt dan naar ons toe gekropen of gelopen (langs meubels en de muur), strekt z'n armpjes uit, gaat op z'n tenen staan en roept 'die, die!'. Vrij vertaald: wil je me oppakken, mama/papa?

Het is ook allemaal niet niks voor Nino, want vorige week zijn we verhuisd. We hadden precies vier dagen om het nieuwe huis van boven tot onderen te schilderen en van nieuwe vloerbedekking op de eerste verdieping te voorzien. Omdat we wel wat kleiner gaan wonen, hadden we ook wel heel veel spullen die in het nieuwe huis niet kunnen staan. Maar nu we hier anderhalve week wonen, begint het er al aardig op te lijken. De meeste kamers zijn nu doosvrij, en we zijn allemaal alweer helemaal gewend. Wat is het toch heerlijk om in een huis te wonen met de woonkamer op de begane grond :)

Nino eet de laatste tijd overigens behoorlijk slecht. Brood en fruit gaat er soms nog wel in, maar vaak eet Nino maar een paar stukjes en keilt de rest zo op de grond. Warm eten is de laatste tijd helemaal een probleem. Hij hoeft er gewoon haast niets van. Soms wil hij dan nog wel een beetje yoghurt, maar vaak ook niet. We zijn blij dat Nino borstvoeding krijgt, anders gingen we ons soms serieus zorgen maken over zijn voedsel-inname. Het zal wel te maken hebben met alle nieuwe ontwikkelingen die hij doormaakt, zowel lichamelijk (leren lopen, BMR-inenting) als met de verhuizing. Daarbij is Nino ook nog eens heel erg bezig met praten. Alles wat we zeggen, wil hij nazeggen. Hij gebruikt nu overduidelijk woorden met een betekenis. Zijn vocabulaire tot nu toe: uit, mama, papa (wordt door Nino nog onderling uitwisselbaar gebruikt), op, ope (= open), huis, appe (= appel), ete (= eten), bah, die, dit, dees (= deze), daa (= daag). Nino vindt het ook erg leuk om te zingen in zijn eigen taaltje. Compleet onverstaanbaar, maar oh zo schattig.