Laatste wijziging: 15-10-2003 20:50

woensdag 15 oktober 2003
Vanaf vandaag draagt Nino (eindelijk!) katoenen luiers: Kushies Ultra. Ze zijn voorgevormd, hebben een waterproof buitenkant en sluiten met klitteband. Tweedehands gekocht via het ZeelandNet prikbord. Onder licht protest van Alex, die vindt dat Monique het al druk genoeg heeft met kind en werk. En om dan ook nog luiers te moeten wassen... Monique ziet het helemaal zitten en is dolblij dat Nino na tien maanden eindelijk van de papieren luiers af is. Alex spreekt Monique over een paar weken nog wel eens :)

Gisteren is Nino weer naar het consultatiebureau geweest. Hij woog 11.675 gram en was 74 cm lang. Zijn gewicht volgt nu niet langer de allerbovenste curve, hij zit daar nu iets onder. Qua lengte en hoofdomtrek volgt hij de middelste curve. Monique had al zo'n voorgevoel, maar de wijkverpleegkundige heeft Nino doorverwezen naar een diëtiste. Nino reageert namelijk niet (altijd) goed op de bijvoeding, hij heeft last van z'n buik, heeft veel moeite met poepen (hij moet er zelfs van huilen) en poept nog steeds heel weinig (1-2 keer per week). Z'n poep is de laatste tijd vaak 'vast' en zit er ook vaak onverteerd eten in z'n luier. Daarnaast heeft Nino toch echt een paar eczeem-plekjes, vooral in z'n gezicht. De wijkverpleegkundige vond die plekjes nog niet echt zorgelijk, maar wij zien ze met de dag groter worden. Omdat het toch wel de bedoeling is dat Nino meer bijvoeding gaat eten, moeten we naar de diëtiste voor advies.

Nino zit dus niet zo lekker in z'n vel. Hij slaapt ook nog steeds niet zo goed. 's Nachts gaat het soms wel, soms ook helemaal niet. Dan ligt hij steeds een beetje te snikken en huilen, maar als we hem dan oppakken (boertje?) lijkt er niks aan de hand te zijn en valt hij weer in slaap. Om na een half uur weer huilend wakker te worden. Het slapen overdag gaat niet veel beter, het beste gaat het nog steeds als papa of mama Nino vasthoudt of in de draagdoek doet. Of naast hem gaat liggen op het grote bed. Het grootste gedeelte van de tijd (overdag) is Nino dus doodmoe en jengelig. Daarbij komt nog, dat Monique nog steeds last heeft van de peesontsteking in haar duim/pols. Het duurt nu al 4,5 maand en Monique wordt af en toe knap chagrijnig van de pijn. Het lijkt ook niet echt beter te worden, maar volgens de huisarts gaat het vanzelf over, alleen kan dat nog wel een paar maanden duren.