![]() |
|
|||||||||||
|
week 17 2003, nino 19 weken oud
Laatste wijziging: 28-04-2003 21:38
woensdag 23 april 2003 Monique vond het eigenlijk best leuk om weer op d'r werk te zijn. Het was ook weer eens leuk om weer professioneel met Internet bezig te zijn, en niet alleen als hobby. Maar ze miste Nino wel heel erg. Vooral toen om 11:50 het kinderdagverblijf belde met de mededeling dat Nino nu wel heel erg lang en hard huilde, en dat ze hem echt niet meer stil kregen. Nino had om acht uur nog gedronken, dus hij kon nog niet echt honger hebben. Maar uiteraard is Monique gelijk op de fiets gesprongen en heeft ze Nino gevoed. Die viel daarna uitgeput in slaap. Maar toen Monique hem weer terugbracht naar de zaal, werd hij weer wakker. 's Middags is het niet veel beter gegaan, Nino had nog eventjes geslapen, maar vooral gehuild. Het arme ventje! Toen Monique hem ging ophalen, was hij behoorlijk overstuur. 's Ochtends hadden de leidsters nog gezegd dat ze dachten dat Nino een tandje kreeg, en dat hij daarom zo moest huilen. Maar 's middags hadden ze de bobbeltjes op z'n tandvlees ontdekt :) En toen twijfelden ze weer of hij nou een tandje kreeg of niet. Om Nino naar het kinderdagverblijf te brengen hebben we een Baby-mee bike gekocht. Daarmee kan de maxi-cosi achterop de fiets worden meegenomen. Erg handig! Het is alleen nogal een toer om een baby van 8,5 kilo met 1 hand in en uit de maxi-cosi te krijgen, terwijl je met de andere hand moet zien te voorkomen dat je fiets met kind en al omvalt :) Monique en Nino's dag vandaag:
vrijdag 25 april 2003 Vanochtend ging Nino weer naar het kinderdagverblijf. Helaas ging het niet veel beter dan woensdag, hij heeft weer bijna de hele ochtend gehuild. Toen Monique Nino kwam halen, hoorde ze buiten Nino al keihard huilen. Hij lag in z'n slaapzak met een dikke deken over zich heen in een nogal krappe kinderwagen. Toen Monique hem oppakte, liet hij weer een boer. Daar was Monique nogal ontdaan over, ze vroeg zich af of de leidsters Nino wel oppakken als hij een boertje moet laten. De leidsters zeiden van wel. Toch had Monique er helemaal geen goed gevoel over. Thuis doen we er alles aan om Nino niet alleen te laten huilen, maar hem vast te houden als hij huilt. En we pakken hem altijd op als hij aangeeft dat hij het moeilijk heeft (door te huilen of gewoon een beetje te kermen of te jengelen). Bij het kinderdagverblijf gebeurt dat niet (wat ook wel logisch is, met tien baby's en maar twee leidsters), maar dat maakt het er voor Nino niet duidelijker op natuurlijk. Hoe moet hij nou weten wanneer er wel en niet iemand komt als hij het moeilijk heeft? Monique begon al andere opties te overwegen voor de opvang van Nino dan het kinderdagverblijf, ook omdat het nogal een geren en gevlieg is met de borstvoeding. Aan de ene kant denken we dat we het even moeten aanzien en Nino de kans moeten geven om te wennen. Aan de andere kant willen we niet dat hij door het kinderdagverblijf 'beschadigd' raakt doordat ze zo anders met hem omgaan dan thuis. Gelukkig is het volgende week woensdag koninginnedag, en hoeft Nino alleen vrijdagochtend naar het kinderdagverblijf. Vanmiddag trakteerde Monique beschuit met muisjes op haar werk. Oma Van der Maas paste vanmiddag op Nino, ze heeft hem even meegenomen naar de provincie, zodat Nino geshowd kon worden tijdens de beschuit met muisjes. Ondanks z'n gestresste ochtend stal Nino de show, hij zat in z'n wipstoel rustig in 't rond te kijken. Daarna heeft oma Van der Maas hem meegenomen. Hij heeft de hele middag geslapen, toch weer erg moe geworden dus van het kinderdagverblijf. 0.0437 |
|||||||||||