08-04-2003 | 09-04-2003 | 10-04-2003

Laatste wijziging: 10-04-2003 16:54

dinsdag 8 april 2003
Vandaag is Nino weer naar het consultatiebureau geweest. Hij moest z'n tweede inenting krijgen. Uiteraard is hij weer gewogen: 8340 gram, bij een lengte van 64 cm! Volgens de wijkverpleegkundige moesten we ons echt geen zorgen maken om Nino's gewicht, hij begint al iets minder hard te groeien en bovendien groeien 'borstvoedingskinderen' in de eerste maanden vaak als een speer. Later vlakt dat af.

Monique heeft het met de wijkverpleegkundige nog uitgebreid gehad over de borstvoeding. Nino heeft namelijk een week of twee 's nachts doorgeslapen, hij wilde toen vier voedingen per dag. Maar de laatste tijd wil hij weer 's nachts drinken, vannacht werd hij drie uur na de voeding alweer wakker. Uiteraard probeerden we eerst om Nino op andere manieren stil te krijgen (hij huilt dan niet echt, maar ligt keihard te kermen, wat uiteindelijk wel over gaat in huilen), boertje laten doen, een speen geven (foei!), hem bij ons in bed nemen, etc. Dat helpt allemaal niet, dus uiteindelijk geeft Monique Nino dan toch maar te drinken. Hij valt dan uitgehongerd aan. Gelukkig gaat hij na die voeding vrij snel weer slapen. Toen Monique het er met de wijkverpleegkundige over had, kwam ze tot de conclusie dat Nino eigenlijk na de eerste inenting (een maand geleden) weer vaak 's nachts een voeding wilde hebben. Stomme inentingen ook :)

Nino heeft de tweede inenting dapper doorstaan, hij gaf geen kik! De wijkverpleegkundige gaf de prik ook erg rustig, misschien dat dat scheelde. Nino heeft na de prik zelfs nog lief gelachen naar de wijkverpleegkundige :) Nu maar afwachten hoe Nino vanavond reageert. We hebben paracetamol-zetpillen van 60 mg gekocht, omdat we 125 mg toch wat veel vonden. En als 60 mg ook al helpt, des te beter.

woensdag 9 april 2003
Gisteravond is Monique voor het eerst naar medische fitness geweest bij Niek Knol (gespecialiseerd in revalidatie bij (sport)blessures). Het viel nog helemaal niet tegen :) Uiteraard moesten alle oefeningen met beleid worden uitgevoerd, de intensiteit wordt langzaam opgevoerd. Monique werd begeleid door een fysiotherapeut (Ben), die volgende week ook speciale bekkenbodem-oefeningen gaat doen. Monique gaat proberen een verwijskaart van de huisarts te krijgen, zodat ze ook fysiotherapie kan krijgen van Ben.

Nino heeft gisteravond niet al te veel last meer gehad van zijn inenting. Het was niet nodig om hem een paracetamol-zetpil te geven. Wel was hij wat koortsig en huilerig, vooral vannacht.

Vanochtend moest Nino op controle bij de kinderarts. De verpleegkundige die Nino ging wegen en meten, was helemaal opgetogen over Nino's groeicurve. Ze werkt al zeven jaar bij de kinderarts, maar zo'n spectaculaire groei had ze nog nooit gezien :). De kinderarts was zeer tevreden over Nino, zowel over z'n groei als over z'n ontwikkeling. Er is naar z'n hart geluisterd en z'n reflexen zijn getest. Toen we vroegen naar het tandvlees van Nino, zei de kinderarts dat hij dit nog nooit had gezien (oh oh...). Hij dacht zelf aan doorkomende tandjes, maar dat leek ons niet, gezien de locatie van de bobbeltjes (en het 'gezwellige' uiterlijk van de bobbeltjes). Door al het getrek aan z'n bovenlip moest Nino heel hard huilen, echt heel zielig.

De kinderarts haalde er een collega-kinderarts bij, maar die wist het ook niet. Nino moest bloed laten prikken om te onderzoeken of hij misschien een herpes-infectie had doorgemaakt. Omdat Nino's armen nogal mollig zijn, kon de laborante geen bloedvat vinden. Op een gegeven moment stonden er drie laborantes aan Nino's armen te plukken, en is er (op goed geluk) een naald in z'n bovenarm geprikt. Gelukkig kwam er toen wel bloed uit. Nino vond al dat gepluk en geprik maar niks en zette het weer op een krijsen. Over twee weken kunnen we bellen voor de uitslag, en over drie maanden moet Nino weer op controle. De kinderarts wil Nino's ontwikkeling toch in de gaten houden, hoewel alles nu gelukkig prima blijkt te gaan.

donderdag 10 april 2003
Nino heeft vanochtend een intake gehad op het kinderdagverblijf Kinderbolwerk. Of eigenlijk Monique. Hoe dan ook, Monique heeft gesproken met een van de leidsters van de babygroep, over de gang van zaken op het Kinderbolwerk en over de verzorging van Nino. Ook heeft Monique (een beetje) een indruk gekregen van hoe het er aan toe gaat op het kinderdagverblijf. Veel huilende kinderen en veel lawaai :)

Veel kinderen lagen te slapen toen Monique er was (ze weten wel wanneer ze die afspraken moeten plannen :)), en als een kind huilt wordt het niet direct opgepakt. Op zich ook wel logisch, dat kan ook niet met tien kinderen en maar twee leidsters, maar wel wat sneu voor Nino. Die heeft heel vaak last van boertjes die dwars zitten (en pijn doen), en die raakt ie alleen kwijt als-ie wordt opgepakt. Nouja, we zullen wel zien hoe het gaat. Volgende week maandagochtend en woensdagmiddag gaat Nino wennen (lees: gaat mama wennen aan tijd zonder Nino).

Nino heeft tijdens het gesprek (dat ongeveer drie kwartier duurde) bijna de hele tijd met grote ogen om zich heen zitten kijken. Alleen op het laatst vond hij het niet meer leuk en ging hij een beetje huilen. Maar eenmaal weer in de kinderwagen was het leed snel geleden :)