01-04-2003 | 05-04-2003

Laatste wijziging: 11-04-2003 16:20

dinsdag 1 april 2003
Gisteren zijn we naar de dokter geweest, voor Nino's tandvlees op z'n bovenkaak en voor Moniques bekken. De dokter had eigenlijk nog nooit zoiets gezien als wat zich nu manifesteert op Nino's tandvlees (hebben wij weer). Eerst wilde ze Daktarin geven, om eventuele spruw te behandelen, maar dat heeft ze toch maar niet gedaan. Dit was overduidelijk geen spruw, en dan is het toch zonde als Nino medicijnen krijgt voor niks. De dokter vroeg zich af of Nino hiermee naar de kinderarts of kaakchirurg moest. Aangezien Nino 9 april toch nog voor een routinecontrole naar de kinderarts moet, wachten we eerst dat maar even af. Als Nino in de tussentijd koorts krijgt, een zieke indruk maakt of als het tandvlees ontstoken raakt, moeten we direct bellen.

Dan Monique. Sinds de bevalling heeft ze al last van haar bekken, maar dat leek de laatste weken steeds erger te worden. Vooral bij bukken, tillen, op de hurken zitten etc. Ze begon zich af te vragen of dit nog wel normaal was (zeker omdat ze er tijdens de zwangerschap geen last van had), en wat ze eraan kon doen. Volgens de huisarts is het normaal dat vrouwen na de bevalling bekkenpijn hebben, ook al hebben ze daar tijdens de zwangerschap geen last van gehad. Monique moet een balans vinden tussen de bekkenbodemspieren te versterken door oefeningen, en de spieren niet te overbelasten. Tja. Nu gaat ze maar eens kijken of ze medische fitness kan gaan doen, zodat ze gerichte oefeningen kan doen zonder de boel te forceren.

Vandaag belde het kinderdagverblijf waar Nino straks naartoe gaat (Kinderbolwerk) om een afspraak te maken voor een intake. Die afspraak staat nu gepland op 10 april. Dan bespreken we de verzorging van Nino. De week daarna gaat Nino twee keer wennen. Dat wennen is meer voor mama dan voor Nino :) Het is ook niet niks natuurlijk, als je baby 24 uur per dag bij je is (zo goed als, Monique en Alex zijn twee keer naar de bioscoop geweest en een keer naar Amsterdam) en ineens moet je hem drie dagen per week 'afstaan'.

Monique heeft 1 lichtpuntje :) Ze wil proberen Nino zelf te gaan voeden bij het kinderdagverblijf. Zoals het er nu naar uitziet, is dat maar 1 keer per dag nodig (tussen de middag). En volgens de Arbeidstijdenwet (artikel 4:8 1) mag een vrouw tot de baby 9 maanden is, maximaal 25% van de werktijd besteden aan borstvoeding (zelf geven of kolven). Langer dan 9 maanden mag ook wel, maar dan moet het in de eigen tijd. Monique heeft besloten dat Nino borstvoeding krijgt zo lang zij en Nino het leuk vinden. En dat hij in ieder geval tot hij zes maanden is, alleen maar borstvoeding krijgt en geen bijvoeding. Ze is wel benieuwd of ze nog genoeg borstvoeding heeft als ze weer gaat werken, want door vermoeidheid en stress schijnt het snel terug te kunnen lopen. Maar daar gaan we nu maar even niet van uit!

zaterdag 5 april 2003
Nino heeft voor het eerst (min of meer bewust) met z'n hand tegen iets aan geslagen! We hadden hem in z'n wipstoel bij de tafel gezet terwijl wij zaten te eten. Om Nino iets te geven om naar te kijken, had Monique de houten babygym over z'n wipstoel heen gezet. Hij zat er eerst geïnteresseerd naar te kijken, en begon toen met z'n rechterhand tegen een houten blokje te slaan dat aan de babygym hangt. Een paar keer achter elkaar, met een ingespannen uitdrukking op z'n gezicht. Dit Kodak-moment hebben we uiteraard vastgelegd op video :) Nu moeten we het alleen nog bewerken en op Internet zetten. We hebben niet zo vaak gefilmd, maar er is nog materiaal vanaf het moment dat Nino een maand oud is. We willen een korte compilatie maken, maar het komt er steeds niet van! Binnenkort, dan maar :)