25-02-2003 | 27-02-2003

Laatste wijziging: 09-03-2003 19:47

dinsdag 25 februari 2003
Het is gelukkig niet altijd nodig om met Nino te lopen als hij huilt, soms kun je zelfs zitten en een spelletje doen. En als Nino dan in slaap valt, nestelt hij zich het liefst onder een oksel of elleboog :)

Sinds vrijdag slaapt Nino 's nachts in z'n grote ledikantje dat we naast ons bed hebben gezet. Hij groeit een beetje uit z'n kinderwagenbak! De eerste nacht sliep hij met een ledikantverkleiner en dat ging goed. De tweede nacht niet, toen bleek Nino tot twee keer toe overdwars onder de dekens te zijn gekropen. Gelukkig was het een Vellux-deken dus hij kon gewoon doorademen, maar toch. De derde nacht hebben we hem in een slaapzakje gelegd. Op zich handig: hij kan zich niet onder de dekens wurmen of zich blootwoelen, maar nu leek het weer of hij te warm lag. Afgelopen nacht hebben we het ledikantje met een gewoon dekentje aan het voeteneind opgemaakt, en nu lag Nino steeds keurig met z'n hoofdje boven de dekens.

Nino's verkoudheid is nog steeds niet helemaal over. Het wordt gelukkig wel steeds minder. Afgelopen woensdag was de ergste dag, toen keek hij ook erg ziek uit z'n oogjes en bleef hij maar hoesten en proesten. Nu is hij af en toe nog snotterig. Monique is ook bijna van haar verkoudheid af. Om het feest compleet te maken is Alex sinds vandaag schor, hopelijk steekt hij Nino niet opnieuw aan.

Heel soms als we hem op z'n buik leggen, tilt Nino z'n hoofd een klein stukje op. Hij heeft vorige week een keer z'n hoofd heel hoog en lang opgetild toen hij op z'n buik op Alex lag. Maar als we Nino op z'n buik neerleggen in de box of z'n ledikantje, blijft ie toch meestal met z'n hoofd liggen. Hij probeert het wel op te tillen (terwijl hij ondertussen protesterende geluiden maakt of zelfs in huilen uitbarst), maar het lukt nog steeds niet echt overtuigend.

Of het nou ligt aan een verminderde melkproductie of aan Nino's verkoudheid of aan nog iets anders, maar Nino wil weer steeds vaker drinken. We halen met moeite vier uur tussen de voedingen, zelfs 's nachts niet (en 's nachts kon hij voorheen soms wel vijf uur of langer zonder voeding). Vermoeiend, als je bijvoorbeeld om 01:30 en 05:00 moet voeden en Nino pas na 1,5 uur weer een beetje in slaap valt (of niet, en dan de hele nacht ligt te kermen en huilen omdat hij moet spugen en/of boertjes moet laten). Even volhouden nog maar, ooit zal hij toch wel netjes gaan doorslapen? :)

donderdag 27 februari 2003
Sinds een paar dagen proberen we met Nino een nieuwe methode uit. We hebben een boek gelezen van Aletha Solter, De taal van huilen: positief omgaan met huilen en boosheid van baby's en kinderen tot 8 jaar. Het basisidee is dat wanneer een baby 'zomaar' huilt, hij dat doet om stress te ontladen (het gaat dan niet om huilen van honger, slaap, natte luier etc). Het is belangrijk dat een baby de kans krijgt om de stress via huilen kwijt te raken, en dat de ouders niet proberen het huilen te laten stoppen door te voeden, wiegen, lopen, sussen of een fopspeen te geven. Het huilen is een herstelproces en dat lukt alleen als de baby helemaal mag uithuilen. Het is wel belangrijk dat de baby tijdens het huilen liefdevol wordt vastgehouden en aandacht krijgt. De baby in zijn ledikantje of de box 'gewoon even lekker laten huilen' werkt dus niet, de baby voelt zich dan machteloos en onbegrepen.

Inzicht in de gezonde werking van huilen en driftbuien kan een gunstige uitwerking hebben. Behalve dat het kinderen helpt om trauma's op te lossen en stress te ontladen, kan het accepteren van huilen en boosheid een belangrijke rol spelen bij het voorkómen van gehoorzaamheidsproblemen. Ook helpt het bij hyperactiviteit en kan het geweld tegenover anderen verminderen. Huilen kan ook bijdragen tot een betere gezondheid, zowel geestelijk als lichamelijk, en tot een beter concentratie- en leervermogen. Daar komt nog bij dat deze benadering slaapproblemen kan helpen oplossen (zonder het kind te negeren). En tenslotte versterkt het de relatie tussen ouder en kind wanneer er op een opbouwende manier geluisterd wordt als kinderen behoefte aan huilen hebben.
(Uit: De taal van huilen, p. 14)

We hebben dit nu een paar keer geprobeerd en het scheelt een hoop als je het huilen ziet als iets nuttigs, als een soort schoonmaakwerkzaamheden. Nino huilt keihard, hij krijst de oren van ons hoofd. In het boek staat dat als je deze methode gaat toepassen, de baby de eerste keren wel een uur of langer kan huilen, omdat er nog zoveel onverwerkte stress is (oa van de geboorte). In Nino's geval klopte dat, hij heeft elke dag een uur of langer gehuild, maar hij ging wel vanaf de tweede dag langer slapen per nacht! Verbazingwekkend.

Als je je baby regelmatig door middel van een controlepatroon in slaap laat komen, wordt dat een hulpmiddel dat hij nodig heeft om te kunnen slapen. Als je bijvoorbeeld gewend bent je baby te voeden om hem in slaap te laten komen (op een tijdstip dat hij eigenlijk spanning zou moeten ontladen door te huilen), zal het steeds wanneer hij 's nachts wakker wordt, lijken alsof hij behoefte aan de borst heeft. Dat kan lange tijd zo doorgaan, ook als hij eigenlijk 's nachts geen voedingen meer nodig heeft. [...]

Nadat hij gehuild heeft, zal hij ontspannen in je armen in slaap vallen. Als je nog tien tot twintig minuten wacht, zal hij vast in slaap zijn en kun je hem gemakkelijk neerleggen, zonder dat hij wakker wordt. Als je het zo doet, begint je baby waarschijnlijk al gauw ' nachts langer achter elkaar door te slapen. Sommige ouders rapporteren onmiddellijk enorme verbeteringen, bij anderen duurt het verscheidene dagen voor de baby doorslaapt.
(Uit: De taal van huilen, p. 80/81)