28-01-2003 | 30-01-2003 | 02-02-2003

Laatste wijziging: 02-02-2003 13:17

dinsdag 28 januari 2003
Nino is voor het eerst 'echt' naar het consultatiebureau geweest (de vorige keer heeft Monique hem alleen laten wegen op het inloopspreekuur). Nino woog nu 5150 gram en was 55,5 cm lang! Hij zit nu op de gemiddelde groeicurve, zowel qua lengte als qua gewicht. Voor de gezelligheid plaste Nino zijn omslagdoek onder. Ook bleef hij de hele tijd spugen, zodat Alex druk in de weer was met spuugdoekjes terwijl Monique met de arts het wel en wee van de borstvoeding besprak.

Nino's uitpuilende navel blijkt inderdaad een navelbreukje te zijn. Niks om ons zorgen over te maken, het gaat vanzelf over ook al kan dat nog wel drie jaar duren. En Nino heeft inderdaad spruw. Nog niet zo erg dat het behandeld moet worden, en hij lijkt er ook niet echt last van te hebben. De arts wilde weten of Nino al naar ons lachte (nee), of hij ons al aankijkt (soms) en of hij reageert als wij de kamer binnenkomen (nog niet echt merkbaar). Ook testte ze of hij z'n hoofd al optilt als hij op z'n buik ligt (nee) en of hij haar met z'n ogen volgde (zo'n beetje). Ze wilde weten wat voor karakter Nino heeft (vrij rustig) en of hij goed slaapt (wisselend). Volgens ons kan Nino nog niet zoveel omdat hij eigenlijk nog maar krap drie weken oud is in plaats van bijna zeven weken. Gelukkig vond de arts Nino een mooie en lieve baby en dat istie natuurlijk ook :)

donderdag 30 januari 2003
Bij nader inzien vindt Monique dat Nino eigenlijk helemaal niet zo'n rustig karakter heeft. Hij doet toch wel vaak moeilijk (rood aanlopen, moeilijk gezicht trekken, zich overstrekken, hard kermen). Of dat nou komt doordat ie pijn heeft? Hij begint ook steeds meer te protesteren als hij na het voeden (en spelen, als hij wakker blijft) in z'n bedje wordt gelegd. Hij gaat dan na een tijdje zielige geluidjes maken en als wij niet reageren, gaat dat over in huilen. En dat is dan echt niet van de pijn!

Dinsdag en woensdag had Nino weer een paar perioden dat hij oorverdovend krijste. Dat doet hij dan niet constant, maar steeds een minuut krijsen, een paar minuten stil, dan weer een minuut krijsen, enz. Het lukt dan op geen enkele manier om hem stil te krijgen. Als het in de buurt van de volgende voeding gebeurt, doen we niet moeilijk en geeft Monique hem de borst. Soms is hij daarna klaar met huilen, soms gaat het daarna gewoon door. En dan zijn de nachten toch kort...

Wat betreft de voedingen zit Nino nu weer op zes voedingen per dag. Een voeding duurt tussen de 10 en 30 minuten, er blijft dus steeds meer tijd over voor andere dingen. Wat betreft de voedingstijden begint zich de laatste dagen een patroon te ontwikkelen: tussen 07:30 en 08:30, rond 11:30, 15:00, 19:00, 23:00 en tussen 03:00 en 04:30. Alles met een marge van een uur.

Als Nino wakker is, vindt hij het leuk om in de box te liggen of in zijn wipstoeltje. Hij kijkt dan met grote ogen in het rond. Na een tijdje is hij het beu en wil hij iets anders. Bijvoorbeeld luisteren naar de Baby CD, en op de arm van mama meedansen. Zijn oogjes vallen dan vanzelf dicht, en met een beetje geluk blijft hij slapen als we hem in zijn wiegje leggen.

zondag 2 februari 2003
Het is niet te geloven: vannacht hoefde Nino pas na 7 uur weer een voeding! Hij had het misschien nog wel langer gered, maar Monique's borst stond op knappen :) Het is dat hij niet gelijk na de voeding om 23:30 wilde slapen (en weer oorverdovend krijste), anders had Nino ook nog voor het eerst een nacht doorgeslapen. Nu sliep hij van 01:30 tot 06:30, toch ook niet slecht!

Nino heeft voor het eerst (zo'n beetje) gelachen, helaas is de foto niet scherp, maar het lijkt toch echt een lachje (dat maken we onzelf wijs). Het lijkt er ook op dat Nino ons steeds meer begint aan te kijken.

Nino doet mee met de verkiezing van baby van de maand maart, stem ook op Nino!