11-12-2002 | 12-12-2002 | 13-12-2002 | 14-12-2002 | 15-12-2002

woensdag 11 december 2002
Om 8.59 is Nino geboren! Omdat hij vier weken te vroeg is, moet de bevalling in het ziekenhuis plaatsvinden. En omdat 'prematuurtjes' meestal hun eigen temperatuur nog niet op peil kunnen houden en ook vaak problemen hebben met drinken, moet Nino na zijn geboorte worden opgenomen op de couveuse-afdeling van het ziekenhuis.

Nino ligt niet in een echte couveuse, maar wel met alleen een luier aan onder een warmtelamp. 's Middags dreigt zijn bloedsuikerspiegel te laag te worden. Hij ligt ook te kreunen, een teken voor de verpleging dat hij zich niet prettig voelt. De kinderarts besluit een infuus met glucose bij Nino aan te leggen, in zijn handje. Omdat baby's zo'n infuus er vaak weer uit trekken, krijgt hij een spalk aan zijn handje en armpje.

Omdat te vroeg geboren baby's geen reserves hebben, moet Nino direct na z'n geboorte bijgevoed worden met flesvoeding. Monique is hierover niet erg te spreken want ze wil Nino graag borstvoeding gaan geven. Maar volgens de verpleging kon het niet anders, omdat Nino op krachten moet komen en de borstvoeding nog niet op gang is. Hij krijgt de flesvoeding uit een kopje, om te voorkomen dat hij last krijgt van 'tepel-speenverwarring'. Nino is nog erg suf van de bevalling en slaapt bijna de hele dag.

Omdat Nino nog in het ziekenhuis moet blijven en Monique borstvoeding wil geven, blijft Monique ook in het ziekenhuis. Voor het eerst van haar leven. Ze ligt op een zaal met drie andere vrouwen die ook een te vroeg geboren kindje hebben gekregen, genoeg gespreksstof dus.

donderdag 12 december 2002
Omdat Nino's temperatuur goed blijft, mag hij vandaag in een gewoon wiegje, maar hij moet nog wel steeds op de couveuse-afdeling blijven. In het wiegje mag Nino z'n allereerste kleertjes aan! Vanwege het infuus kan hij alleen een pakje zonder mouwtjes aan, een truitje past niet over de spalk heen.

Nino's bloedsuiker is door het infuus weer goed, dus het infuus mag eraf. De 'ingang' van het infuus en de spalk blijven nog even zitten, voor het geval het infuus er toch weer aan moet. Aan het eind van de ochtend mogen ook de infuus-ingang en de spalk er weer af. En Nino is voor het eerst in bad geweest! Z'n haar is lekker gewassen, zodat alle bloedklontertjes en huidsmeer verdwenen zijn.

Drinken gaat wisselend, de ene keer drinkt Nino goed uit een kopje, de volgende keer is het een heel gedoe om de voeding naar binnen te wurmen. Monique heeft inmiddels een keer gekolfd, maar echt veel borstvoeding is er nog niet. Nino krijgt dus nog steeds vooral flesvoeding.

Inmiddels is Nino al twee dagen in het ziekenhuis, en hebben we nog geen kinderarts gesproken. We weten dus ook niet wat nu eigenlijk de criteria zijn waaraan Nino moet voldoen om naar huis te mogen. We hebben geprobeerd Nino's kinderarts te spreken te krijgen, maar die is pas maandag weer beschikbaar. 's Avonds verhuist Nino op ons verzoek van de couveuse-afdeling naar de babykamer, weer een stapje dichter bij huis!

vrijdag 13 december 2002
Nino is inmiddels al rond de 200 gram afgevallen. Dat is normaal, maar zijn gewicht mag niet meer dan 10% onder zijn geboortegewicht terechtkomen. Hij mag dus maximaal 270 gram afvallen. Het drinken gaat wisselend, vannacht heeft hij 40cc uit een kopje gedronken terwijl hij er maar 20 hoefde te drinken, maar als Monique hem 's ochtends weer uit een kopje probeert te laten drinken, drinkt hij maar 10cc.

De verpleging stelt Monique voor het blok: of Nino laten drinken uit een flesje, of sonde-voeding. Dat laatste houdt in dat Nino via zijn neus een slangetje in zijn maagje krijgt, waar de voeding rechtstreeks wordt ingespoten. Monique wil Nino eigenlijk niet uit een flesje laten drinken, omdat ze nog steeds graag borstvoeding wil geven en ze bang is dat Nino last krijgt van tepel-speenverwarring en dus niet meer uit de borst wil drinken. Maar sonde-voeding vindt ze nog veel erger, dus kiest ze toch voor het flesje. Helaas wil Nino ook niet uit een flesje drinken, hij houdt de speen wel in z'n mond, maar zuigt er niet aan.

Inmiddels hebben we 's ochtends een andere kinderarts gesproken over de toestand van Nino. Het blijkt dat Nino typische prematurenproblemen heeft, maar dat hij verder gezond is. Het is al heel wat dat hij z'n temperatuur zelf op peil kan houden (geholpen met twee kruiken). Drinken is een veel voorkomend probleem bij te vroeg geborenen. Volgens de kinderarts is Nino een typisch geval van een kind dat via de sonde gevoed moet worden, hij heeft zelfs al op Nino's kaart geschreven dat hij sonde-voeding gaat krijgen. Dat is voor ons wel even slikken, want wij dachten juist dat het best goed ging met het voeden met het kopje.

De kinderarts zegt dat we er op moeten rekenen dat Nino zeker 14 dagen nodig heeft om weer op krachten te komen en zelf goed te leren drinken. Dat is voor ons een tegenvaller, wij dachten dat hij binnen een paar dagen naar huis zou mogen. De verpleging zegt later dat het nog steeds best mogelijk is dat Nino snel naar huis mag, maar wij stellen ons er op in dat het inderdaad nog wel twee weken kan duren. Dan kan het alleen maar meevallen. Monique had in het ziekenhuis willen blijven totdat Nino naar huis mocht, maar nu blijkt dat dat langer dan een paar dagen gaat duren, besluit ze naar huis te gaan. Daar kan ze beter uitrusten dan in het ziekenhuis.

De volgende voedingen gaan eigenlijk best goed, Nino drinkt per saldo meer dan hij 'moet' volgens de richtlijnen. Toch stelt de verpleging 's avonds voor om een sonde bij Nino aan te leggen, zodat hij via de sonde gevoed kan worden. Nino is namelijk nog steeds eigenlijk te zwak om op eigen kracht te drinken. Uit de borst gaat het al helemaal niet, hij heeft niet genoeg zuigkracht. En uit het kopje of het flesje (dat toch steeds geprobeerd wordt) lukt het ook niet goed, het voeden duurt veel te lang.

We vinden het verschrikkelijk, maar gaan toch akkoord. We hopen dat Nino door het voeden via de sonde sneller zal aansterken en dus ook eerder naar huis mag. We spreken met de verpleging af dat Nino morgen vier voedingen via de sonde krijgt, en drie met het kopje en/of de fles. Met pijn in ons hart laten we Nino die avond achter in het ziekenhuis, wetende dat zodra de sonde eenmaal is ingebracht, hij er weinig last van heeft. Maar het inbrengen zelf schijnt voor baby's geen pretje te zijn, en we vinden het heel erg dat hij dit moet doormaken. Er is al zoveel met hem gesold: het glucose-infuus, alle prikken in zijn hiel (om zijn bloedsuiker te bepalen), het gemodder met het voeden, en dan nu dit weer.

zaterdag 14 december 2002
Vanochtend blijkt Nino 30 gram te zijn gegroeid! Het is niet veel, maar hij valt in ieder geval niet meer af. We zagen er tegenop om ons mannetje te zien met de neus-sonde, maar het valt eigenlijk best mee. Het is een dun slangetje dat met een stuk tape op zijn wangetje zit geplakt. Nino lijkt er niet echt veel last van te hebben, maar het drinken gaat nog steeds niet echt goed. Misschien zit het slangetje hem nu toch in de weg bij het slikken.

Aan het eind van de middag proberen we Nino weer uit de borst te laten drinken (dit proberen we maximaal een keer per dag, omdat het anders te vermoeiend voor hem is), maar Nino wil dit keer de tepel niet eens goed in zijn mond nemen. Hij begint er zowaar van te huilen! We hebben Nino eigenlijk nog nooit horen huilen, en volgens de verpleging is het een teken dat hij wat meer op krachten komt. Gelukkig wordt hij stil zodra Monique haar pink in zijn mond steekt. Omdat Nino zo hard aan de pink zuigt, proberen we nog een flesje, maar hier drinkt hij amper uit. Hij valt weer in slaap. Daarom krijgt hij de rest van de voeding via de sonde.

De borstvoeding komt inmiddels goed op gang bij Monique, ze kolft nu zes keer per dag en heeft meer dan genoeg voeding. Nino krijgt vanaf nu dus alleen nog maar moedermelk: via de sonde, het kopje of de fles of uit de borst zelf. Hoewel dat laatste alleen nog maar donderdag een keer gelukt is, toen heeft hij 5cc uit de borst weten te drinken.

Om Nino niet teveel te vermoeien leggen we hem na het verschonen, voeden en knuffelen snel terug in zijn bedje. Gelukkig blijft Nino nog steeds een tevreden mannetje, zodra je hem in zijn wiegje legt, slaapt hij lief verder.

zondag 15 december 2002
Nino is voor de tweede keer van z'n leven in bad geweest. Het wassen zelf vindt hij maar niks, maar als hij eenmaal in het water ligt, ontspant hij helemaal. Het drinken gaat nog steeds niet erg goed. Nino was vandaag 20 gram afgevallen, hij moet nu bij elke voeding 50 cc naar binnen zien te krijgen.

Vanochtend heeft Alex hem met het kopje 25 cc weten te geven, de rest heeft hij via de sonde gekregen. Aan het eind van de middag heeft Monique weer geprobeerd Nino de borst te geven, maar hij was alweer te moe en hield het na twee keer zuigen voor gezien. Hij was toen ook te moe om uit een kopje te drinken, dus heeft hij de rest via de sonde gekregen. Toch lijkt hij al wat wakkerder dan een paar dagen geleden, hopelijk gaat het de goede kant op!

Nino heeft vandaag de hielprik gekregen, helaas waren wij daar niet bij. Maar volgens de verpleging heeft hij niet gehuild, gelukkig maar. Hij heeft het al zwaar genoeg!